Είναι δύσκολο να αντισταθείς στη γοητεία του Λούσιου. Η ζωογόνος του δύναμη επιδρά εδώ και αιώνες στο φυσικό τοπίο που τον περιβάλλει, καθορίζοντας τις ζωές, αλλά και την ιστορία των ανθρώπων της Αρκαδίας.
Στις λεγόμενες «Πηγές των Αθανάτων», άλλωστε, έλουσαν τον νεογέννητο Δία οι νύμφες Νέδα, Αγνώ και Θεισόα. Έτσι πήρε το όνομά του, όπως μας πληροφορεί ο πολυταξιδεμένος περιηγητής Παυσανίας, ο οποίος έκρινε πως το ποτάμι αυτό είχε «τα πιο παγωμένα νερά του τότε γνωστού κόσμου».
Ο Λούσιος έχει πολλά πρόσωπα. Αλλού είναι ήρεμος και εύκολα προσβάσιμος, με καταπράσινη φύση γύρω του, αλλού απρόσιτος, λόγω των κάθετων βράχων που τον προστατεύουν.
Κι άλλοτε δείχνει θυμωμένος, έτοιμος να αναμετρηθεί με όσους απερίσκεπτους τολμούν να τον αγνοήσουν, όταν τα νερά του φουσκώνουν από τις καταιγίδες. Εκτός δε από τους ανθρώπους, αγαπάει και τα πουλιά: τις γερακίνες, τις καρακάξες, τις κίσσες, τις σουσουράδες, τα ξεφτέρια.
Η αρχαία Γόρτυνα με το φημισμένο Ασκληπιείο της, η Τεύθις, η Βρένθη χτίστηκαν στις όχθες του. Και οι μονές Προδρόμου, Φιλοσόφου και Αιμυαλών, μαζί με πολλά παλιά ασκηταριά, εξακολουθούν να φωλιάζουν στις ορθοπλαγιές του εντυπωσιακού του φαραγγιού.
Στις δικές μας ημέρες, πάλι, οι φυσιολάτρες δεν σταματούν να έρχονται στην περιοχή για να πεζοπορήσουν, να κάνουν rafting ή να ασχοληθούν με άλλες δραστηριότητες.
Επιπλέον, η ορμή των νερών του Λούσιου έγινε κινητήρια δύναμη των νερόμυλων, των νεροτριβών και του μπαρουτόμυλου της Δημητσάνας, που προμήθευε με πυρομαχικά την Ελλάδα στη διάρκεια του Αγώνα του 1821.
Στο εξαιρετικό Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης του χωριού, το οποίο δημιούργησε το Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς, θα δείτε τα κτίσματα και θα μάθετε για τη λειτουργία των εντυπωσιακών αυτών προβιομηχανικών μνημείων.
Το ωραιότερο σημείο στην πορεία του ποταμού, πάντως, είναι το υποβλητικό φαράγγι, το οποίο έχει συνολικό μήκος 15 χιλιόμετρα. Έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος από το Υπουργείο Πολιτισμού, όπως και χώρος «υψηλής οικολογικής προστασίας».
Ο Λούσιος, τέλος, είναι ιδανικός και για ράφτινγκ, όπως είπαμε: η υδάτινη διαδρομή ξεκινάει από το γεφύρι κοντά στον Ατσίχολο και τελειώνει στο πέτρινο γεφύρι του Κούκου (χτισμένο το 1880), κοντά στο σημείο όπου τα νερά του συναντιούνται με εκείνα του ποταμού Αλφειού.
Ο μοναχισμός στο φαράγγι του Λούσιου και η Μονή Προδρόμου
Δυσπρόσιτο και απομονωμένο, το φαράγγι του Λούσιου προσέλκυσε συχνά αναχωρητές, οι οποίοι δημιούργησαν ασκηταριά στις σπηλιές των γκρεμών του. Έφτιαξαν κοινόβια και πεζούλες, ξεχέρσωσαν, καλλιέργησαν. Αναζήτησαν τον Θεό και τον εαυτό τους, μόνοι ή σε κοινόβια, βρήκαν ασφάλεια, μετέδωσαν τη γνώση.
Οι πρώτοι φαίνεται πως ήρθαν τον 8ο ή 9ο αιώνα, σύμφωνα με κάποιους μελετητές ή τον 14ο –δύσκολο να έχεις ασφαλή γνώση, αφού δεν υπάρχουν γραπτές πηγές. Τα ασκηταριά ίσως έφταναν τα πενήντα. Σήμερα έχουν βρεθεί λείψανα των μισών από αυτά.
Οι δύο πιο φημισμένες μονές του Λούσιου είναι η Προδρόμου και η Φιλοσόφου (Παλαιά και Νέα). Η δεύτερη έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πνευματική καλλιέργεια του πληθυσμού της περιοχής στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και η φήμη της απλώθηκε σε όλη την Πελοπόννησο.
Η Μονή Προδρόμου δημιουργήθηκε από διάφορα ασκηταριά που υπήρχαν γύρω από το σημείο όπου βρίσκεται. Κρέμεται 200 μέτρα πάνω από το ποτάμι, σε υψόμετρο 600 μέτρων. Τα πολυώροφα κτίσματά της είναι εντυπωσιακά, ενώ η θέα από τους ανοιχτούς εξώστες σε ένα τοπίο με θεόρατους βράχους και πυκνή βλάστηση, προκαλεί ίλιγγο. Το δε νερό δεν σταματά ποτέ να ηχεί.
Όλα ξεκίνησαν από το ασκηταριό του Αγίου Νικολάου, όπου συγκεντρώθηκαν πολλοί ασκητές: διατηρείται σήμερα πάνω από την οροφή του καθολικού. Προφορικές παραδόσεις λένε πως γύρω στο 1167 (ή πολύ αργότερα, στα τέλη του 16ου αιώνα), χτίστηκε εκεί μια εκκλησία αφιερωμένη στον Ιωάννη Πρόδρομο, η οποία έγινε καθολικό.
Το μικρό κοινόβιο αναπτύχθηκε στο πέρασμα των αιώνων. Ωστόσο, ακόμη και στις περιόδους της ακμής του μοναστηριού, ο αριθμός των μοναχών δεν ξεπέρασε τους 15. Εξάλλου, όπως λένε οι ίδιοι, το μικρό καθολικό χωράει ακριβώς τόσους.
*μη ξεχάσεις να κάνεις ένα Like στη σελίδα μας στο facebook juniorsclub.gr —>ΕΔΩ
