H νέα τάση στον τρόπο που ταξιδεύουμε ήρθε για να μείνει. Μετά τους καλοκαιρινούς προορισμούς που εξερευνήσαμε κατά μόνας, φύγαμε με τα ζεστά μας ρούχα για τρία ελληνικά χωριά που θα μας εντυπωσιάσουν με την γραφικότητά τους.
Σημειωτέον ότι όλα αυτά τα μέρη είναι μια χαρά να τα επισκεφθεί κανείς και με παρέα, με οικογένεια, με ταίρι. Απλώς, σε μια κατά μόνας εκδρομή θα τα απολαύσετε διαφορετικά, θα επιλέξετε ανάμεσα σε δεκάδες εκδοχές εξερευνήσεων και πολιτιστικών εξορμήσεων, θα προσαρμόσετε τα γούστα σας -είστε πνεύμα περιπετειώδες ή μήπως πιο ενδοσκοπικό; Αυτοί οι τέσσερις προορισμοί δεν αφήνουν καμιά και κανέναν solo traveller παραπονεμένο.
Λιτόχωρο -Πιερία
Κλασικός προορισμός που συνδυάζει το βουνό και τη θάλασσα, που προσφέρει στο μάτι καρτοποσταλικής ομορφιάς εικόνες και που ανήκει, παράλληλα, στα ομορφότερα ελληνικά χωριά -κι ας μοιάζει με ελβετικό, λόγω των σαλέ και των γραφικών, πέτρινων κτιρίων του.
Το Λιτόχωρο βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Πιερίας κουρνιασμένο στις ανατολικές απολήξεις του Ολύμπου. Πολύ δυνατός συνδυασμός, ακόμα και από ενεργειακής άποψης αμιγώς. Ως συγγραφέας, θεωρώ ότι για κάποιον άνθρωπο που γράφει το τοπίο είναι ιδανικό.
Εάν αγαπάτε τις χειμωνιάτικες θάλασσες, σε κοντινή απόσταση από το Λιτόχωρο μπορείτε να προσεγγίσετε (εννοείται ερημικές αυτή την εποχή) παραλίες όπως το Βαρικό, τη Γρίτσα και την Πλάκα. Ναι, στο Λιτόχωρο θα συναντήσετε επίσης πολλούς αναρριχητές και εκδρομείς του Ολύμπου.
Αλλά θα συναντήσετε και ιστορία, ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική και πανέμορφη φύση και θα θαυμάσετε τα εντυπωσιακά, διώροφα αρχοντικά που, κάποτε ανήκαν σε καπεταναίους. Περπατήστε στο πάρκο Κατούνια και φθάστε, αν αντέχετε, μέχρι το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, στο ψηλότερο σημείο του Λιτόχωρου -η θέα που θα αντικρίσετε είναι σκέτη ζωγραφιά.
Εάν είστε των κοντινών εξορμήσεων, μπορείτε να δείτε το Κάστρο του Πλαταμώνα, να κάνετε έναν αναζωογονητικό περίπατο στο ορεινό χωριό του Παλαιού Παντελεήμονα, ή ακόμα, να φθάσετε στην Λεπτοκαρυά.
Άγιος Γεώργιος Νηλείας -Πήλιο
Το Πήλιο οι solo travellers το ξέρουμε καλά, το επιλέγουμε σταθερά και το αγαπάμε για μία σειρά από λόγους. Για πολλούς, είναι μια μικρή περίληψη ολόκληρης της Ελλάδας: τα συνδυάζει κυριολεκτικά όλα. Στον Άγιο Γεώργιο έχετε πάει, αλήθεια;
Αυτό ορεινό χωριό, σε υψόμετρο 700 μέτρων δεν κάνει απλώς για «μια στάση στην πλατεία» -αν και η συγκεκριμένη πλατεία με τα τρία επιβλητικά της πλατάνια είναι πόλος έλξης διερχομένων.
Αυτή τη φορά, μένουμε στον Άγιο Γεώργιο, αποκαλούμενο και ως «ησυχαστήριο του Πηλίου» και τον περπατάμε: βλέπουμε τις παλιές σχιστολιθικές κατοικίες με τις χαρακτηριστικές, τετράκλιτες στέγες και, φυσικά, τα όμορφα νεοκλασικά αρχοντικά του 19ου αιώνα. Βρίσκεται περίπου είκοσι λεπτά από τον Βόλο, εν τω μεταξύ, κάτι που καθιστά το χωριό εξαιρετική επιλογή και για πιο πολλές ημέρες -ναι, ο «πολιτισμός» δεν απέχει καθόλου πολύ, σε κάποια περίπτωση ανάγκης.
Ο Άγιος Γεώργιος περιβάλλεται από ρυάκια, πέτρινες βρύσες και δάση από οξιές, καστανιές, μηλιές και αχλαδιές. Λίγο έξω από τον οικισμό, μπορείτε να δείτε και το υπαίθριο θέατρο Αλώνι, με θέα προς τον Παγασητικό που τα καλοκαίρια φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες.
Πίσω στον οικισμό, μην παραλείψετε οι φιλότεχνοι μία επίσκεψη στο μουσείο του πολυβραβευμένου Γλύπτη Νικόλα Παυλόπουλου (αφού ελέγξετε τις μέρες και ώρες λειτουργίας του σε μη τουριστικές περιόδους), με 22 γλυπτά 13 ξυλογραφίες, 1 χαλκογραφία, 16 μετάλλια και αρκετά σχέδια, εργαλεία και προσωπικά αντικείμενα του καλλιτέχνη.
Πολλοί επισκέπτονται τον Άγιο Γεώργιο και για ένα από τα μεγαλύτερα γυναικεία μοναστήρια στην Ελλάδα, την Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών, χτισμένη σε σημείο προνομιακό με πανοραμική θέα στον Παγασητικό. Βρίσκεται στον δρόμο που οδηγεί στον Άγιο Γεώργιο από τον Άγιο Βλάσιο, άρα τρία χιλιόμετρα πριν προσεγγίσετε το χωριουδάκι, μπορείτε να κάνετε μια στάση εκεί.
Για λοιπές βόλτες σε γύρω μαγικά μέρη, είστε επίσης στο σωστό μέρος. Σε πέντε, δέκα λεπτά βρίσκονται, σε χαμηλότερο υψόμετρο, οι γραφικές Πινακάτες, η Βυζίτσα και οι Μηλιές.
Δημητσάνα -Αρκαδία
Περίπου δυόμισι ώρες από την Αθήνα, βρίσκεται το μεγαλειώδες, χωρίς υπερβολή, κεφαλοχώρι που ακούει το όνομα Δημητσάνα και είναι ένας -όσο κλισέ κι αν ακούγεται- άχαστος προορισμός, περικυκλωμένος από καταπράσινα βουνά.
Τα πέτρινα αρχοντικά του 19ου αιώνα, ο κεντρικός εμπορικός δρόμος (οδός Λαμπαρδοπούλου) για την αναγκαία περατζάδα και η χαράδρα του Λούσιου ποταμού στο φόντο είναι μερικοί μόνο από τους λόγους που αξίζει μια επίσκεψή μας εκεί, στο βουνίσιο στολίδι της Αρκαδίας, και ως solo travellers.
Η ιστορία του τόπου σημαντική, μιας που η Δημητσάνα διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας εξού και το χωριό είναι γνωστό και ως «μπαρουταποθήκη της Πελοποννήσου». Έχει γίνει, ας πούμε, πολύς λόγος το κρυφό σχολειό που λέγεται ότι λειτούργησε στην παλιά Μονή της Παναγίας Φιλοσόφου.
Εδώ βρίσκεται και το γεφύρι του Μαυρογιάννη ή Κοντού, κατασκευασμένο το 1864 που συνδέει την Ζάτουνα με το Παλαιοχώρι.
Στο κοντινό εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων με τον υπεραιωνόβιο πλάτανο, λέγεται ότι μαζεύονταν οι Κολοκοτρωναίοι για να συντονιστούν στην διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα. Προσωπικά, όμως, αγαπώ τη Δημητσάνα για την Ιστορική Δημόσια Βιβλιοθήκη της, η οποία άρχισε να λειτουργεί το 1764.
Και ναι, ίσως γνωρίζετε ήδη ότι πολλές σελίδες από τους τόμους της χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή φυσεκιών. Στα στενά σοκάκια της στέκουν ακόμα οι οικίες του Παλαιών Πατρών Γερμανού και του Γρηγορίου Ε΄, αλλά αν η ιστορία σάς φανεί υπεραρκετή, μπορείτε πάντα να κάνετε μια παύση για λίγο καλό κρέας. Αγαπημένο (μου) το μπιφτέκι αγριογούρουνου στην ταβέρνα του Δρυμώνα.
Μη ξεχάσεις να κάνεις ένα Like στη σελίδα μας στο facebook juniorsclub.gr —>ΕΔΩ
