Η απογοήτευση εμφανίζεται όταν κάτι για το οποίο ελπίζαμε δεν πραγματοποιείται με τον τρόπο που θα θέλαμε. Είναι σημαντικό να μην καταπιέζετε αυτά τα συναισθήματα αλλά να βρείτε έναν υγιή τρόπο να τα κατανοήσετε και να τα επεξεργαστείτε.
Οι απογοητεύσεις είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής μας, όπως όλες οι άλλες προκλήσεις. Κάθε νέα μέρα μας δίνει τη δυνατότητα να ξεκινήσουμε από την αρχή και να σκεφτούμε πως θα προχωρήσουμε.
Κομμάτι αυτής της εξέλιξης είναι να είμαστε ευγνώμονες για όλα όσα έχουμε. Αυτό δεν εξαφανίζει τις απογοητεύσεις μας αλλά είναι ένας τρόπος για να προχωρήσουμε μπροστά με γαλήνη στην καρδιά μας.
Αντιμετωπίστε την απογοήτευση
Είναι ανάγκη να είμαστε επιεικείς με τον εαυτό μας, οι πληγές χρειάζονται χρόνο για να επουλωθούν. Όταν έχουμε μια καλύτερη αίσθηση για τον εαυτό μας, μπορούμε να δούμε όλες τις δυνάμεις που κρύβουμε μέσα μας.
Πολλοί άνθρωποι που είναι επιτυχημένοι στη δουλειά τους περνούν πολλές απογοητεύσεις. Όμως, έχουν την ικανότητα να παίρνουν δύναμη από αυτές, να μαθαίνουν και να προχωρούν.
Βγαίνουν πιο δυνατοί από τις απογοητεύσεις, καθώς πολλοί άνθρωποι αναφέρουν ότι, μέσα από τη διαχείριση των απογοητεύσεων, αναπτύσσουν με τον καιρό μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα, χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα για όλους.
Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που δυσκολεύονται να τις αντιμετωπίσουν. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η παρατεταμένη ή έντονη απογοήτευση μπορεί να αποτελέσει επιβαρυντικό παράγοντα για την εμφάνιση καταθλιπτικής συμπτωματολογίας.
Εάν τα συμπτώματα αυτά διατηρούνται για περισσότερο από δύο εβδομάδες ή επηρεάζουν τη λειτουργικότητα, συστήνεται αξιολόγηση από ψυχίατρο.4Depressive disorder (depression) — World Health Organization Fact Sheet.
Ενδείξεις που χρειάζονται προσοχή:
-Διάρκεια θλίψης πάνω από δύο εβδομάδες
-Απώλεια ενδιαφέροντος για καθημερινές δραστηριότητες
-Διαταραχές ύπνου ή όρεξης
-Δυσκολία λειτουργικότητας στη δουλειά ή στις σχέσεις
Σε αυτή την περίπτωση, η αίσθηση προσωρινής θλίψης μπορεί να εξελιχθεί σε επίμονη δυσλειτουργική κατάσταση που ωφελείται από κλινική παρέμβαση.
Πώς όμως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις απογοητεύσεις μας αποτελεσματικά;
1. Διαχειριστείτε τις προσδοκίες
Αρκετοί συνδέουν αυτή την ιδέα με τη βουδιστική φιλοσοφία, η οποία θεωρεί την προσκόλληση στην επιθυμία πηγή δυσαρέσκειας. Βιώνουμε απογοητεύσεις επειδή οι ελπίδες και οι προσδοκίες μας δεν είναι ρεαλιστικές. Όλοι το νιώθουμε αυτό κάποιες φορές.
Μπορεί να απογοητευτούμε για παράδειγμα από εξειδανικευμένους συντρόφους, από ψεύτικους φίλους, από ανθρώπους που θεωρούσαμε δικούς μας, ή ακόμα από τον ίδιο τον εαυτό μας.
Κάποιες απογοητεύσεις δεν μας επηρεάζουν ιδιαίτερα, ενώ άλλες, πιο έντονες και βαθιές, μπορεί να αποτελέσουν σοκ ή τραύμα και να αλλάξουν τη ζωή μας. Αυτό συμβαίνει επειδή, λόγω της περίπλοκης και συχνά ασυνείδητης φύσης των επιθυμιών μας, καμία εμπειρία δεν είναι απόλυτα απαλλαγμένη από την πιθανότητα απογοήτευσης.
2. Εμπειρίες της παιδικής ηλικίας
Ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε τις επιθυμίες και τις απογοητεύσεις συνδέεται με την παιδική μας ηλικία, τη σχέση με τους γονείς μας και σε άλλες πρώιμες εμπειρίες.
Παραδόξως, κάποιοι άνθρωποι απογοητεύονται όταν παίρνουν αυτό που θέλουν. Ασυνείδητα σε αυτές τις περιπτώσεις οι άνθρωποι ίσως να πιστεύουν ότι η επιτυχία τους είναι αδικαιολόγητη, για αυτό και τα επιτεύγματα τους δεν τους ικανοποιούν.
Σε άλλες περιπτώσεις, ακόμη και όταν παίρνουν αυτό που θέλουν, και πιστεύουν ότι το αξίζουν, ίσως να ανακαλύψουν ότι αυτό που επιθυμούν τόσο πολύ να μην φέρνει τελικά την αναμενόμενη ευτυχία και ικανοποίηση.
Μερικοί άνθρωποι προσπαθούν να αποφύγουν την απογοήτευση και έτσι δεν αποδίδουν στο μέγιστο τις ικανότητές τους. Ασυνείδητα θέτουν εμπόδια και αποφεύγουν να πάρουν ρίσκα, για να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τους άλλους από την απογοήτευση.
Χωρίς να το συνειδητοποιούν, έχουν αποφασίσει ότι η καλύτερη στρατηγική είναι να μην έχουν μεγάλα όνειρα, να μην έχουν υψηλές προσδοκίες για τίποτα.
Τέτοιες συμπεριφορές αποτελούν μορφές αυτοσαμποτάζ. Ωστόσο, αυτό οδηγεί σε μέτρια ζωή χωρίς ικανοποίηση. Τα όνειρα χρειάζονται επιμονή και προσπάθεια για να τα πετύχουμε, δεν χαρίζονται. Η ειρωνεία είναι ότι, αυτοί οι άνθρωποι απογοητεύονται από όλους και τον εαυτό τους.
Άλλοι, ακολουθούν μια πολύ διαφορετική τροχιά, προσπαθούν να αποφύγουν την απογοήτευση μέσω των επιτευγμάτων τους.
Λένε στον εαυτό τους ότι οι προσδοκίες για τελειότητα είναι σωστές και ρεαλιστικές, αλλά αυτές οι υποθέσεις αποδεικνύεται ότι δεν είναι καθόλου αληθινές. Θέτουν πολύ ψηλά τον πήχη για να επιτύχουν αυτό που θέλουν. Ξεχνούν ότι η τελειομανία σπάνια οδηγεί στην τελειότητα ή στην ικανοποίηση, και συχνά οδηγεί σε απογοήτευση.
Φυσικά, υπάρχουν άνθρωποι με πιο ισορροπημένη παιδική ηλικία. Αυτοί οι άνθρωποι συνήθως είχαν γονείς που δεν προσπαθούσαν να είναι τέλειοι και δεν περίμεναν από τα παιδιά τους να είναι τέλεια.
Ήταν “αρκετά καλοί” γονείς, και έτσι δημιούργησαν μια ασφαλή βάση για τα παιδιά τους. Αυτά τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια στις σχέσεις τους, και έτσι έχουν την εσωτερική δύναμη να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που θα συναντήσουν στη ζωή τους.
Αν και είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τις εμπειρίες που μας έχουν διαμορφώσει, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι η μοίρα μας. Είτε έχουμε μεγαλώσει με μια ασφαλή βάση είτε όχι, η απογοήτευση μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες για τις πεποιθήσεις μας για τον εαυτό μας, τους άλλους ανθρώπους και τι μας κάνει χαρούμενους.
Τρόποι αντιμετώπισης
Οι μεγάλες απογοητεύσεις είναι καθοριστικές στη ζωή κάθε ανθρώπου. Η εποικοδομητική αντιμετώπιση της απογοήτευσης μπορεί να είναι μια διαδικασία που συμβάλλει στην προσωπική εξέλιξη και αυξάνει την ψυχική ανθεκτικότητά μας.
Σε θεραπευτικό πλαίσιο, αυτή η διαδικασία περιγράφεται συχνά ως γνωσιακή αναπλαισίωση (cognitive reappraisal). Η ψυχική ανθεκτικότητα δεν είναι σταθερό χαρακτηριστικό, αλλά ικανότητα που καλλιεργείται με την πρακτική εξάσκηση σε στρατηγικές ρύθμισης συναισθήματος.
Πολλοί άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι είναι πολύ πιο εποικοδομητικό να αναπλαισιώνουν τις απογοητεύσεις τους και να μαθαίνουν από αυτές ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν καλύτερα στο μέλλον, και χρησιμοποιούν την απογοήτευση σαν κινητήριο δύναμη για την προσωπική τους εξέλιξη.
Έτσι μαθαίνουν πολλά καινούργια πράγματα για τον εαυτό τους, τον κόσμο και τους άλλους.
Πάρα πολλοί άνθρωποι, όταν αντιμετωπίζουν απογοητεύσεις τείνουν να θεωρούν τα αρνητικά γεγονότα της ζωής ως προσωπικές τους αποτυχίες. Κατηγορούν τον εαυτό τους, καθώς νιώθουν ντροπή επειδή δεν μπορούν να φτάσουν την φανταστική εικόνα που έχουν δημιουργήσει για τον εαυτό τους.
Σαν αποτέλεσμα, κατευθύνουν το θυμό τους προς τα μέσα, στον εαυτό τους. Ίσως να λένε ότι τους αξίζει όλο αυτό, και ότι δεν είναι αρκετά καλοί.
Άλλοι, ωστόσο, μπορεί να στρέφουν το θυμό τους προς τους άλλους, σε ανθρώπους που δεν ικανοποιούν τις προσδοκίες τους. Και αυτό συμβάλλει στα συναισθήματα κακίας, ζήλιας, εκδικητικότητας και πικρίας.
Δυστυχώς, οι συναισθηματικές αντιδράσεις κρατούν το άτομο κολλημένο σε μια απογοήτευση. Σε πολλές περιπτώσεις, η απογοήτευση μπορεί να συνοδεύεται από έντονο και διαρκές αίσθημα θλίψης, απώλειας ή προδοσίας, το οποίο, εάν παραταθεί σημαντικά στον χρόνο, αξίζει επαγγελματική αξιολόγηση.
Ειδικά σε περιπτώσεις προδοσίας, πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε την απογοήτευση;
Ξεπερνώντας την απογοήτευση
Για να αντιμετωπίσετε μια απογοήτευση, είναι ανάγκη πρώτα από όλα να κατανοήσετε τι ακριβώς συνέβη. Κάποιες περιπτώσεις απογοήτευσης είναι προβλέψιμες και αποτρέψιμες. Αλλά κάποιες άλλες είναι αναπόφευκτες και πέρα από τον έλεγχό μας.
Για να διαχειριστούμε την απογοήτευση, είναι ανάγκη να διαχωρίσουμε τις καταστάσεις που εμπίπτουν στον έλεγχό μας και παράγοντες που είναι πέρα από αυτόν. Αν γνωρίζουμε τη διαφορά αυτό θα μας βοηθήσει να χειριστούμε πιο αποτελεσματικά τις απογοητεύσεις μας.
Η στάση σας απέναντι στις απογοητεύσεις και τον εαυτό σας επηρεάζεται, αλλά δεν καθορίζεται πλήρως, από την παιδική ηλικία και την προσωπικότητα που διαμορφώθηκε.
Μπορεί τότε να βιώνατε την απόρριψη και την εγκατάλειψη, που οδηγούν σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, θλίψη και την αίσθηση ότι δεν είστε αρκετά καλοί.
Επίσης είναι ανάγκη να ελέγχουμε πότε οι προσδοκίες μας είναι δικαιολογημένες. Έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες ή στοχεύουμε πολύ ψηλά; Ή μήπως θέτουμε πολύ χαμηλούς στόχους;
Αν ανήκετε στην κατηγορία των ανθρώπων που θέτουν πολύ υψηλές προσδοκίες, όταν δουλεύετε με τις απογοητεύσεις σας μπορείτε να τροποποιήσετε τις προσδοκίες σας. Μπορείτε να μάθετε να μην κυνηγάτε την τελειότητα, να αρχίσετε να αποδέχεστε ότι είστε “αρκετά καλοί”.
Για αυτούς που θέτουν χαμηλούς στόχους, αυτό που χρειάζεται να κάνουν είναι να σταματήσουν να πιστεύουν σε λανθασμένες πεποιθήσεις όπως, “Δεν υπάρχει καμιά ελπίδα”, ή “Τίποτα δεν λειτουργεί για εμένα.” Δεν είναι δυνατό στη ζωή να αποφύγετε τις απογοητεύσεις, προσπαθήστε όμως να το κάνετε με εποικοδομητικό τρόπο.
Όταν οι απογοητεύσεις είναι συχνές, καλό θα ήταν να επανεκτιμήσετε τις αντιλήψεις και τις συμπεριφορές σας. Μπορούμε να εξετάσουμε αν έλκουμε την απογοήτευση.
Μπορούμε να επικοινωνούμε καλύτερα για όσα προσδοκούμε από τους άλλους; Ξέρουμε πραγματικά τι προσδοκούμε από τον εαυτό μας; Ακούμε τι μας λένε οι άλλοι; Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό για να έχουμε διαφορετικά αποτελέσματα;
Επίσης, δεδομένου όσων γνωρίζουμε για τον εαυτό μας, πώς μπορούμε να προσαρμόσουμε τις προσδοκίες μας για να είμαστε πιο αποτελεσματικοί την επόμενη φορά; Και τι υποστήριξη έχετε για να αντιμετωπίσετε την απογοήτευση επιτυχημένα;
Μη ξεχάσεις να κάνεις ένα Like στη σελίδα μας στο facebook juniorsclub.gr —>ΕΔΩ
