Μετά από μια ζημιά, πολλοί από εμάς ξεσπάμε στην γάτα μας. Το μαλώνουμε, το φωνάζουμε και το βάζουμε τιμωρία. Πριν όμως κάνουμε κάτι τέτοιο, αξίζει να αναρωτηθούμε: Ξέρει ότι έκανε κάτι που δεν έπρεπε; Καταλαβαίνει για ποιο λόγο είμαστε αναστατωμένοι; Τη νοιάζει; Αισθάνεται ένοχη; Νιώθει τέλος πάντων κάτι;
Η διαφορετική αντίδραση της γάτας
Εμείς οι άνθρωποι δείχνουμε και αναγνωρίζουμε το συναίσθημα της ενοχής από τις εκφράσεις του προσώπου και τον τόνο της φωνής. Στις γάτες δεν συμβαίνει αυτό.
Γιατί μπορεί τα πανέξυπνα αυτά αιλουροειδή να είναι σε θέση να αναγνωρίσουν πότε είμαστε αναστατωμένοι, αλλά δεν μπορούν να δείξουν με τον ίδιο τρόπο πότε και αυτά είναι αναστατωμένα. Με άλλα λόγια ο τρόπος που δείχνουμε κάποια πράγματα διαφέρει.
Οι σκύλοι όταν βλέπουν ότι είμαστε θυμωμένοι ή διακρίνουν δυσαρέσκεια στη φωνή μας δείχνουν ανήσυχοι χαμηλώνοντας τα αυτιά και την ουρά τους, κλαψουρίζοντας και δείχνοντάς μας τα χαρακτηριστικά λυπημένα μάτια τους.
Οι γάτες όταν μας ακούνε θυμωμένους ή καταλαβαίνουν τη δυσαρέσκεια στη φωνή μας, απλά απομακρύνονται. Συνήθως κρύβονται μέχρι να καταλάβουν ότι δεν είμαστε αναστατωμένοι πια. Και σιγά σιγά εμφανίζονται.
Νιώθουν οι γάτες ενοχή ή τύψεις μετά από μια ζημιά; Νιώθουν κάτι άλλο;
Ενοχή. Πρόκειται για ένα πολύπλοκο ανθρώπινο συναίσθημα που προέρχεται από την κατανόηση ότι είμαστε υπεύθυνοι για κάτι που κάναμε λάθος και αισθανόμαστε τύψεις γι ‘αυτό.
Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι εσείς ρίξατε το βάζο του φίλου σας και όχι η γάτα. Νιώθετε ένοχοι; Ναι. Γιατί; Επειδή είτε γνωρίζετε ότι ο φίλος σας ξόδεψε αρκετά χρήματα για αυτό είτε ήταν κάτι πολύ ιδιαίτερο για εκείνον. Και επιπλέον ξέρετε ότι ο φίλος σας δεν έκανε τίποτα για να αξίζει το σπασμένο του βάζο.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με θέματα ηθικής. Οι γάτες δεν είναι όμως έτσι. Δεν σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. Αν το καταλάβουμε αυτό, θα μπορέσουμε και να τις αντιμετωπίσουμε σωστά.
Οι γάτες δεν ξέρουν τι είναι τα χρήματα. Δεν ξέρουν τι είναι ένα βάζο. Δεν ξέρουν καν γιατί είστε αναστατωμένοι. Δεν μπορούν να ξέρουν τους λόγους πίσω από όλο αυτό.
Οι γάτες δεν είναι ”προγραμματισμένες” να αντιδρούν σύμφωνα με αυτό που λέμε ανθρώπινη ηθική. Πρέπει εμείς να τους διδάξουμε το σωστό από το λάθος. Αυτό που κάνουν είναι να συνδέουν τη θετική αντίδρασή μας με μια συμπεριφορά που μεταφράζουν καλή και την άσχημη αντίδρασή μας με μια συμπεριφορά κακή, μη αποδεκτή.
Ακόμα και όταν κάνουν κάτι λάθος, δεν ξέρουν γιατί είναι λάθος. Απλά ξέρουν ότι αυτό μας αναστατώνει. Και βλέποντάς μας ανήσυχους και ταραγμένους ανησυχούν και εκείνες.
Οπότε απαντώντας στις πιο πάνω ερωτήσεις θα πούμε ότι τόσο οι γάτες- όσο και οι σκύλοι, ναι, και αυτοί- δεν αισθάνονται ένοχοι. Αισθάνονται ανήσυχες. Αισθάνονται άγχος, πανικό. Είναι φοβισμένες.
Τι θεωρούμε εμείς -και μόνο εμείς- ότι είναι η ενοχή της γάτας
Ο φόβος, η απογοήτευση και το άγχος φαίνονται τα ίδια για τις γάτες. Αυτά μεταφράζουμε εμείς ως ”ενοχή”. Τα σημάδια είναι:
-Τρέχουν μακριά από τον τόπο του εγκλήματος
-Κρύβονται
-Χαμηλώνουν τα αυτιά
-Κουνούν νευρικά την ουρά
-Νιαουρίζουν σε χαμηλό στενοχωρημένο τόνο
Μη ξεχάσεις να κάνεις ένα Like στη σελίδα μας στο facebook juniorsclub.gr —>ΕΔΩ
