Η επίδραση του άγχους στη σεξουαλική σου επιθυμία παίζει σημαντικό ρόλο.
Για τον ορισμό της σεξουαλικής δυσλειτουργίας στη γυναίκα θα χρησιμοποιήσουμε τα κριτήρια, που παρατίθενται στην πέμπτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Πνευματικών Διαταραχών της Αμερικανικής Ένωσης Ψυχιάτρων (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders – DSM-5).
Αυτός είναι και κατ’ ουσίαν ο τρόπος ορισμού της σεξουαλικής δυσλειτουργίας, που τυγχάνει της ευρύτερης δυνατής αποδοχής στους κόλπους της επιστημονικής κοινότητας.
Τα συγκεκριμένα κριτήρια είναι τα εξής:
-Διαταραχή σεξουαλικής επιθυμίας/ διέγερσης.
-Οργασμική διαταραχή.
-Άλγος στα γεννητικά όργανα ή στο περίνεο/ διαταραχή διείσδυσης.
Μα το άγχος επηρεάζει τελικά τη σεξουαλική λειτουργία της γυναίκας;
Από την εμπειρία είναι γνωστό, πως το άγχος έχει αρνητική επιρροή επί της σεξουαλικής λειτουργίας της γυναίκας (Dèttore και συνεργάτες, 2013) , ειδικά, όταν αυτή βρίσκεται κοντά στην εμμηνόπαυση (Saleh και συνεργάτες, 2024) ή έχει ήδη μπει στην εμμηνόπαυση (Schnatz και συνεργάτες, 2010).
Ειδική μνεία έχει γίνει στην αύξηση των πιθανοτήτων σεξουαλικής δυσλειτουργίας μεταξύ των γυναικών, που εισήλθαν στην εμμηνόπαυση πρόωρα, ήτοι πριν τη συμπλήρωση των 40 ετών (Jenabi και συνεργάτες, 2025).
Έχει δε διατυπωθεί η άποψη, πως το χρόνιο άγχος επηρεάζει δυσμενώς τη σεξουαλική ζωή της γυναίκας, όχι μόνον μέσω ψυχικών μηχανισμών, αλλά και μέσω της διαταραχής της ορμονικής της λειτουργίας.
Συγκεκριμένα, έχει υποστηριχθεί, πως η αυξημένη έκκριση της ορμόνης κορτιζόλης, η οποία κατέχει «δεσπόζουσα» θέση μεταξύ των λεγομένων «ορμονών του stress», συγκαταλέγεται μεταξύ των παραγόντων της καταστολής της σεξουαλικής λειτουργίας της γυναίκας, όταν αυτή αισθάνεται έντονο άγχος (Hamilton &, Meston, 2013).
Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθούμε σε έναν «ειδικό τύπο» άγχους, το οποίο παρεμποδίζει τη σεξουαλική λειτουργία και ονομάζεται «Άγχος των Σεξουαλικών Επιδόσεων» (Sexual Performance Anxiety).
Πρόκειται με μία μορφή άγχους, η οποία σχετίζεται με την έντονη ανησυχία του ατόμου, σχετικά με την ενδεχόμενη «ανεπάρκεια» ή «ανικανότητά» του να «ανταποκριθεί» στις «απαιτήσεις», που τίθενται κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής δράσης με το σύντροφό του (Rowland & van Lankveld, 2019; Rowland & Kirana, 2025).
Έχει υπολογισθεί, πώς αυτός ο τύπος άγχους επηρεάζει τη σεξουαλική ζωή τόσο των ανδρών σε ποσοστό, που κυμαίνεται μεταξύ του 9% και του 25%, οπότε και εκδηλώνεται υπό τη μορφή της πρόωρης εκσπερμάτισης, ή της ψυχογενούς στυτικής δυσλειτουργίας, όσο και των γυναικών σε ποσοστό, που κυμαίνεται μεταξύ του 6% και του 16%, οπότε και εκδηλώνεται υπό τη μορφή της μειωμένης ερωτικής διάθεσης (Pyke, 2020).
Πώς αντιμετωπίζεται η σεξουαλική δυσλειτουργία, που σχετίζεται με το άγχος;
Συχνά, στα πλαίσια της αντιμετώπισης του άγχους συστήνεται η χορήγηση ειδικής φαρμακευτικής αγωγής και συγκεκριμένα μιας ειδικής κατηγορίας φαρμακευτικών ουσιών, που ονομάζονται Αναστολείς της Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (Serotonin Reuptake Inhibitors/ SSRIs) (Strawn και συνεργάτες, 2018; He και συνεργάτες, 2019).
Εντούτοις, είναι γνωστό, πως μία από τις ενδεχόμενες ανεπιθύμητες παρενέργειες μίας τέτοιου είδους θεραπείας είναι και η πρόκληση σεξουαλικής δυσλειτουργίας (Jing & Straw-Wilson, 2016). Επομένως, δια της θεραπείας αυτής επιτυγχάνεται μεν μείωση των συμπτωμάτων άγχους, αλλά ταυτόχρονα επιτείνεται η σεξουαλική δυσλειτουργία.
Ιδιαίτερα αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των ψυχικών αιτίων της σεξουαλικής δυσλειτουργίας είναι η Κλινική Ύπνωση. Ο πλήρης τίτλος της εν λόγω μεθόδου είναι «Γνωσιακή Συμπεριφορική Κλινική Υπνοθεραπεία». Κατ’ ουσίαν σε αυτή «συνδυάζεται» η ύπνωση με τη Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία.
Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας, το οποίο εστιάζει στον τρόπο, που οι σκέψεις, οι πεποιθήσεις και οι στάσεις ζωής ενός εκάστου επηρεάζουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του.
Το συγκεκριμένο είδος θεραπείας αποσκοπεί στην απόκτηση εκ μέρους του θεραπευομένου δεξιοτήτων, χάρη στις οποίες αυτός θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει με τρόπο λειτουργικό διάφορες καταστάσεις, που ο ίδιος αντιλαμβάνεται ως προβληματικές.
Εν ολίγοις, δια της Γνωσιακής Συμπεριφορικής Θεραπείας εξετάζονται οι γνωσίες («ο τρόπος σκέψης») και οι συμπεριφορές («ο τρόπος δράσης») και αξιολογείται το κατά πόσον αυτές βοηθούν στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της ζωής.
Εν τέλει διερευνάται το ενδεχόμενο δυνατότητας εκτέλεσης τροποποιήσεων των γνωσιών και των συμπεριφορών, προκειμένου να καταστούν χρηστικές, αποτελεσματικές και λειτουργικές (Chand και συνεργάτες, 2023).
Στα πλαίσια της «Γνωσιακής Συμπεριφορικής Κλινικής Υπνοθεραπείας» η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία συνδυάζεται με την Κλινική Ύπνωση.
Ο όρος Κλινική Ύπνωση θεωρείται πρακτικά ταυτόσημος με τον όρο Υπνοθεραπεία (Geagea και συνεργάτες, 2024).
Ως ύπνωση ορίζεται μία κατάσταση, στην οποία το άτομο βρίσκεται σε εγρήγορση (είναι ξύπνιο) και εν πλήρει συνειδήσει (έχει αντίληψη της κατάστασης), ενώ η προσοχή του έχει αποσπασθεί από το άμεσο περιβάλλον και έχει εστιασθεί σε «εσωτερικές εμπειρίες», όπως συναισθήματα, γνωσίες ή εικόνες (Heap, 2012).
Η ύπνωση «εισάγει» το άτομο σε μία κατάσταση «τροποποιημένης συνειδητότητας», η οποία αποτελεί τμήμα της ανθρώπινης εμπειρίας. Σε τέτοια κατάσταση το άτομο εισέρχεται, όταν – για παράδειγμα – «ξεχνιέται» διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο, οδηγεί ακολουθώντας μία γνωστή διαδρομή, προσεύχεται, διαλογίζεται ή όταν εμπλέκεται σε μία μονότονη ή δημιουργική δραστηριότητα (Williamson, 2019).
Όσο ο θεραπευόμενος είναι σε κατάσταση ύπνωσης, καθίσταται ανοικτός και δεκτικός στην υποβολή από το θεραπευτή. Δια της υποβολής ο θεραπευτής περιγράφει λεκτικά «μηνύματα» ή εικόνες, οι οποίες κατατείνουν («οδηγούν») σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα, όπως είναι η ανακούφιση από την ψυχική πίεση και το άγχος ή τον πόνο (Williamson, 2019).
Η ύπνωση εξάλλου έχει περιγραφεί ως μία «συμφωνία» μεταξύ υπνοθεραπευτή και θεραπευομένου, προκειμένου ο δεύτερος να υποβληθεί σε μία ψυχοθεραπευτική τεχνική, στα πλαίσια της οποίας θα χρησιμοποιηθεί η υποβολή προκειμένου να επιτευχθούν μεταβολές στην αίσθηση, αντίληψη, γνωσία, συναισθηματική κατάσταση, διάθεση ή συμπεριφορά (Montgomery και συνεργάτες, 2002).
Είναι επομένως σημαντικό να γίνει κατανοητό, πως οι όποιες αλλαγές επιτυγχάνονται δια της ύπνωσης προϋποθέτουν τη σύμφωνη γνώμη και ευθαρσώς διατυπωμένη συγκατάθεση του θεραπευομένου.
Μη ξεχάσεις να κάνεις ένα Like στη σελίδα μας στο facebook juniorsclub.gr —>ΕΔΩ
